Naar Ping’An

11/4. Om 9:00 vertrek naar Ping ‘An, onze een-na-laatste bestemming. Autorit van 3 uur. Plaatsje midden in de rijstvelden. Halverwege wilde de chauffeur stoppen in een dorpje met een lokale markt. Niet veel aan, maar wel lekker om even je benen te strekken. Je kon op die markt ook een varkenskop kopen waar het vel vanaf gestroopt was maar de ogen nog wel inzaten. Verder naar Ping’an, over bergwegen met haalspeldbochten. Een goed half uur voordat je dat dorp bereikt moet je een ticket kopen om het gebied in te mogen. Naast het loket staat op een bord met instructies o.a. dat ouderen boven de 60 altijd verplicht begeleid moeten worden! Morgen hebben wij een vrije dag, zonder begeleiding….  Na nog een kwartier moesten we overstappen in een auto uit het gebied, en het laatste stuk naar het hotel, dat midden in het oude dorp ligt, moest je lopen over diverse kronkel-trappen. Gelukkig konden we tegen betaling onze koffers naar boven laten sjouwen. Het hotel lijkt op een Zwitsers chalet: alles in van hout. Voordat we onze paspoorten moesten laten zien kregen we rubberen slippers en werden we geacht onze schoenen en sokken in een lade naast de receptie te stoppen. 😀 Onze kleine kamer heeft aan weerszijden van het bed wanden met grote ramen en er staat geen enkele stoel  wel kun je op een hard rond kussentje in kleermakerszit in het raamkozijn van het mooie uitzicht genieten. Nadat we onze bagage hadden gedropt en wat fruit hadden gegeten wachtte onze gids Taoyun op ons voor een wandeling door het gebied  dat is 70 km2 groot en bevat 3 dorpen, waarvan Ping’an het meest authentieke is gebleven. Zo heeft het geen kabelbaan zoals het naastgelegen dorp Longji. We wandelden langs prachtige rijstvelden, passievruchtbomen, theeplantages en enorme bamboestokken. Een bamboestok kan 2 meter groeien in 10 dagen. Na zo’n 1,5 uur hebben we in een restaurant van een ander hotel 2 lokale specialiteiten gegeten: bamboe-rijst en bamboe-kip  beiden opgewarmd in een dik stuk bamboe boven een bamboe-vuurtje. Onze gids at gezellig mee, na enig aandringen, want zij moest vandaag nog 3 uur terug met de auto naar Yangshuo. Zij zorgde ook dat de chauffeur te eten kreeg. 
Om ongeveer 16:30 waren we terug in ons hotel, net voordat het begon te regenen. We namen afscheid van gids Taoyun en gingen, bij gebrek aan stoelen op de kamer, in de ruimte naast de receptie zitten. Daar konden we wel heerlijke cappuccino kopen. Ik ging aan mijn dagelijkse reisverslag werken en had het opgeslagen maar het internet is hier niet zo betrouwbaar en het verslag was niet neer te vinden m 🤨🙁. De foto’s waren gelukkig wel geüpload. Dus nadat we een klein hapje hadden gegeten in het hotel ben ik opnieuw begonnen, op de kamer. Het regent nu keihard. 

We kregen het advies om vroeg te gaan slapen want om 04:00 ‘s morgens beginnen er hanen te kraaien en start het dorpsleven.